Zelfs in een geweldig seizoen kan er één weekend tussen zitten waarop niets lijkt mee te zitten. Dat hoort bij de autosport, en eigenlijk bij elke sport. Ik kan met zekerheid zeggen dat wij zo’n weekend in Barcelona hebben gehad! Gelukkig gebeurde dit nadat we de Sprint Cup titel al hadden gewonnen, zo hoefden we ook in ieder geval niet ook nog zorgen te maken over de titelstrijd.
(Persbericht)
Het weer was vanaf het begin wisselvallig. Tijdens de testen op donderdagmiddag en de eerste vrije training op vrijdagmorgen reden we op een droge baan. Maar later die dag was het tijdens FP2 erg nat, dus in dat opzicht waren we voorbereid op wat er ook op ons af zou komen.
Toch kunnen we wel zeggen dat dit niet het makkelijkste circuit was voor de BMW. Nacho zat in de auto voor Q1 en kwalificeerde zich als zevende in Silver en als 25e algemeen voor Race 1. We waren dit seizoen al een paar keer vanaf een vergelijkbare startpositie naar voren gereden en uiteindelijk op het podium geëindigd, dus we maakten ons niet al te veel zorgen.
Voor de start van Race 1 werd regen voorspeld, maar ongeveer twintig minuten voor de start was het nog steeds droog. Toen begon het plotseling te regenen en haastte iedereen zich om regenbanden te monteren. In het begin viel het nog mee, maar gedurende de race regende het steeds harder. Dat leidde vlak voor de pitstops tot een rode vlag.
Nacho reed een heel sterke stint en haalde een heel aantal wagens is, maar we kregen niet de kans om een normale pitstop uit te voeren, terwijl dat net één van de grote sterktes van Team WRT is. Mijn stint was behoorlijk ingewikkeld omdat de weersomstandigheden steeds slechter werden. De snelheid was er, maar ik maakte te veel fouten, waaronder een spin en twee uitstapjes door de grindbak. Uiteindelijk bracht ik de auto P7 in Silver over de finish. Dat was niet waarop we hadden gehoopt, maar we kwamen er in ieder geval zonder zware schade vanaf.
Na onze race werd het weer nog slechter en het leek zelfs mogelijk dat we op zondag helemaal niet zouden rijden. Uiteindelijk slaagde SRO erin om het programma toch door te laten gaan, maar dat kon pas om 14.00 uur beginnen en wij zouden na 18.00 uur rijden…
Normaal gesproken had ik de auto voor Race 2 moeten kwalificeren, maar door alle vertragingen als gevolg van het weer moest Q2 worden geannuleerd. De startopstelling werd daarom bepaald op basis van mijn tijden uit FP2. Omdat het tijdens die sessie fel regende, had ik nauwelijks ronden gereden. Daardoor startten we als 37e algemeen en helemaal achteraan in Silver.
Tijdens race 2 was het droog, dus het zou sowieso niet eenvoudig worden om veel plaatsen goed te maken. Hoe dan ook waren onze kansen meteen verkeken, want in de eerste ronde had ik contact met een andere auto, waardoor we meteen terug naar de pits moesten voor reparaties. We konden de race hervatten, maar verloren veel tijd en uiteindelijk noteerden we onze eerste DNF van het Sprint seizoen. Alles bij elkaar was het een heel ingewikkeld weekend.
Ik vind het jammer voor Nacho dat hij tijdens zijn ‘thuisrace’ niet op het podium kon staan. Het zou mooi zijn geweest. Maar uiteindelijk hebben we de Sprint titel in de Silver Cup nog steeds met een heel grote voorsprong gewonnen. Op zondagavond kregen we de kans om samen met het hele team op het podium te vieren. Dat was een mooi moment om met iedereen samen stil te staan bij wat we dit jaar hebben bereikt.
Ik wil de mechaniekers in het bijzonder bedanken. Zij hebben het hele jaar fantastisch werk geleverd. De pitstops werden perfect uitgevoerd, de auto stond altijd klaar en Team WRT gaf ons alles wat we nodig hadden. Als je terugkijkt op wat we samen hebben bereikt, was het gewoon een fantastisch seizoen.
Nu hebben we nog één race te gaan: de finale van de Endurance Cup in Portimão. Ook die titel hebben we al op zak, maar we zijn enorm gemotiveerd om samen met Amaury onze eerste Endurance overwinning te behalen en het jaar positief af te sluiten. Tot dan, hopelijk met wat beter nieuws!
