Zaterdag 7 maart opende de Leeuwenrit de regionale competitie in VAS Classic. Voor routiniers Dirk Velghe en Geert Verdonckt werd het alvast een goede start van het seizoen 2026.
(persbericht)
In zijn 26ste uitgave keerde de Leeuwenrit, zoals steeds gehouden op de eerste zaterdag van maart, terug naar de versie “Short Classic with Basic systems”. Een formule die de wedstrijd al enkele jaren populair maakt. Een tot een goede 200 kilometer lengte beperkte Classic, met de basis aan navigatiesystemen zoals de diverse variëteiten in bol-pijl en de ingetekende lijn. Een traditionele aanpak dus, met een even traditionele uitvalsbasis: Deerlijk. Het Buurthuis “De Wieke” is er al sinds jaar en dag start- en aankomstlokatie van de Leeuwenrit.
De deelnemers gingen op weg richting de Vlaamse Ardennen, waar in de buurt van Otegem in de velden gedoken werd van de Kloosterhoek, voordat de rit verder ging naar het befaamde Maarkedal en het nabijgelegen Kerkem. Bart en Bjorn Buysse gingen stevig van start op hun BMW en konden na het eerste regelmatigheidstraject naar de leiding. Een plaats die ze ook na diverse tijdscontroles bleven bezetten, tot ze een controle misten en terugzakten in de stand. Vervolgens werd er koers gezet naar de buurt van Ninove en Lennik. Bij de tussenstop aan de Jobar in Lennik, kon men een eerste stand opmaken. Het waren oudgedienden Dirk Velghe en Geert Verdonckt die met de Opel Manta aan de kop gingen met slechts 0,30 strafpunten. Ze werden gevolgd door Leo en Inge Rackham met de Peugeot 205 GTI (1 punt) en Patrick Holemans en Laurent Verheyen ( 1,55 punten op de Mazda CX5). Aan de westrand van Brussel werd de terugweg richting finish ingezet. Dat ging via het Pajottenland, en met een nieuwe passage doorheen de Vlaamse Ardennen. Galmaarden, dan de buurt van Geraardsbergen, dan de buurt van Ronse en zo naar Deerlijk.
Aan de kop van de wedstrijd bleven de zaken status quo. Velghe en Verdonckt reden zeer secuur, ze waren zowel in het eerste als het tweede deel de besten, raapten amper nog een strafpunten en na de verrekening van de resultaten mochten zij zich met 1,30 punten uitroepen tot de winnaars van de Leeuwenrit. Ze pakten meteen ook de zege in de klasse Oldtimer. Toch hielden Leo en Inge Rackham lang hun kansen open. Zij moesten in het tweede deel echter nog wat punten toegeven maar strandden met 3,85 stuks toch nog op de tweede plaats. De strijd was nog hevig voor de derde podiumplaats. Wat gemiste controles sloegen Holemans en Verheyen achteruit. Zij verdwenen van het podium. Geert Buellens, Hans Lauwers en de Toyota Yaris klommen met 9,25 punten op de laagste podiumtrede en werden de winnaars van de klasse Youngtimers.
THE DAY AFTER
Nick Vanoverschelde: “Mijn kindje, de Leeuwenrit, blijf ik doen!
“Na een hectische speciale editie vorig seizoen, liet ik even het hoofd hangen. Wijzigingen aan het parcours op de wedstrijddag, wielerwedstrijden, late leveringen… Na 25 jaar Leeuwenrit leek de tijd gekomen om ermee te stoppen. Mensen raadden me aan het even te laten bezinken, maar ondertussen moest de Molen Classic worden voorbereid. Slechts drie maanden tussen beide wedstrijden is zeer kort, zeker voor één en dezelfde parcoursmaker. Hulp krijg ik genoeg, dat is niet het probleem. Met deze dan nogmaals een dankjewel aan iedereen die zijn steentje bijdraagt, hoe klein ook! Een parcours samenstellen dat betekent echter ook contact houden met diverse overheden, een veld waar het er niet eenvoudiger op wordt. Minimaal drie maanden op voorhand moeten de aanvragen op weg zijn. Dat betekent februari voor de Molen Classic, terwijl dat ook al de drukste maand is voor de voorbereiding van de Leeuwenrit. De beslissing viel: ik geef anno 2026 de Molen Classic uit handen, maar mijn kindje, de Leeuwenrit, blijf ik doen! Wat dan met de 26ste editie? Even het oorspronkelijke 2025 plan afstoffen, deze keer de wielerkalender checken, de afstanden aanpassen. Om binnen de Classic afstanden te blijven moet de heenweg worden bijgeschaafd. Niet overal wordt er echter geknipt: we willen de legendarische lindenboom uit de serie Witse niet missen! De tussenstop wordt snel gevonden: JoBAR in Lennik, een gekende speler en even gekende volleybal-gemeente. De route is ingeblikt.“
“De start verliep goed. Bij het opmaken van de tussenstand in Lennik zien we bij de deelnemers wat vergeten namen, gemiste of verkeerde controleletters, maar al bij al blijft het aantal fouten beperkt. De commentaren waren positief, zeker over de streek en de wegen. Het tempo lag hoog. Er was weinig tijd om na te denken, twijfelen en stoppen was fataal. Het betekende tijd nemen op de volgende TK. Ook in het tweede deel zagen we grofweg dezelfde fouten. Iedereen passeerde wel de gekende boom van Witse, maar velen ontdekten dat pas toen ze effectief ernaast moesten stoppen aan de finish van de RT. Het tempo bleef even strak en samen met de inzettende duisternis maakte dat de rit niet bepaald “easy”. Voor het overige was er weinig te melden. Iedereen kwam tevreden maar vermoeid aan, vol lof over de regio. We denken er dus aan om nog eens terug te keren naar deze streek. Bedankt aan elke medewerker, hoe klein ook de bijdrage. De vele positieve reacties geven weer voldoening om verder door te gaan op de gekende wijze. We zien iedereen dan ook graag terug op 6 maart 2027 voor de 27ste Leeuwenrit.“
