Wat kan ik zeggen over ons weekend in Magny-Cours? We reisden naar Frankrijk met de ambitie om onze goede vorm in de Silver klasse voort te zetten en opnieuw belangrijke punten voor het kampioenschap te scoren. Dat is gelukt, maar eerlijk gezegd had ik nooit verwacht dat we het beste resultaat uit mijn carrière zouden behalen.
(persbericht – foto’s: Roel Ramaekers)
We begonnen bovendien met relatief weinig ervaring op dit circuit. Ik had er pas één keer gereden, in 2024, en Nacho had er zelfs nog nooit geracet. We wisten dat we competitief konden zijn, maar Magny-Cours leek niet meteen de meest voor de hand liggende plek om een uitzonderlijk resultaat neer te zetten.
In de eerste vrije training eindigden we als achtste algemeen en waren we de snelste auto in de Silver klasse. Dat gaf ons vertrouwen. Tijdens de tweede vrije training regende het bijzonder hard en besloten we niet te rijden. Het risico was in die omstandigheden erg groot en volgens de voorspellingen zou het de rest van het weekend droog blijven.
Op zaterdag nam ik de eerste kwalificatiesessie voor mijn rekening. Het werd een goede sessie voor ons. Ik kwalificeerde me als tiende algemeen en als tweede in Silver, een uitstekend resultaat in een deelnemersveld van 44 auto’s. De auto die de poleposition in Silver had veroverd, kon niet aan de start verschijnen. We vertrokken dus vanaf de eerste plaats in onze klasse.
Ik reed de eerste stint. Hoewel ik algemeen twee posities verloor, behield ik de leiding in Silver, en dat was voor ons het belangrijkste. Aan het einde van mijn stint had ik bovendien de snelste rondetijd in de klasse op mijn naam staan. Tijdens de pitstop verloren we wat tijd door een probleem met de wielmoersleutel.
Nacho kwam daardoor als veertiende algemeen terug op de baan, maar hij lag nog altijd aan de leiding in Silver. Tijdens zijn stint volgde een FCY. Hij verloor nog één positie, maar onze overwinning kwam niet echt onder druk te staan.
Het was onze derde zege van het seizoen en daarmee bouwden we onze voorsprong in het kampioenschap verder uit. We waren uiteraard tevreden met het resultaat en onze prestaties op zaterdag. We hadden het gevoel dat we dit op zondag konden herhalen. Dat was ons doel, maar uiteindelijk kregen we veel meer dan waarop we hadden durven hopen.
Nacho reed de tweede kwalificatiesessie en veroverde de polepositie in Silver met P15 algemeen. Het eerste deel van de race verliep vrij normaal. Hij won algemeen één plaats en bleef aan de leiding in onze klasse. Net voordat het pitstopvenster openging, werd de race stilgelegd na een zware crash van een Ferrari in de haarspeldbocht.
Na ongeveer een half uur onder rode vlag werd de race hervat en ging meteen ook het pitstopvenster open. Wij waren de eerste auto die binnenkwam, waardoor we ongehinderd naar onze box konden rijden. Opnieuw leverde het team fantastisch werk en werd de pitstop in 39,7 seconden afgewerkt. Het was een van de snelste pitstops van het hele veld en bleek cruciaal voor wat daarna gebeurde.
Vanaf dat moment lag alles in mijn handen. Zodra ik weer op de baan was, pushte ik zo hard mogelijk om voordeel te halen uit onze pitstopstrategie. De ronde na de pitstop was ontzettend belangrijk en ik denk dat ik daar echt het verschil heb gemaakt. Ik reed twee keer de snelste ronde van de wedstrijd en kon dankzij een constant hoog tempo meerdere seconden goedmaken op de rest van het veld.
Toen iedereen zijn pitstop had afgewerkt, zag ik de Porsche voor me, en de Ferrari en Lamborghini achter me. Ik begon te beseffen dat we enorm veel plaatsen gewonnen moesten hebben, maar ik wilde niet precies weten waar we lagen. Op dat moment wilde ik me uitsluitend op het rijden concentreren.
Pas in de laatste ronde kreeg ik te horen dat we aan de leiding lagen in Silver en, nog ongelooflijker, als tweede algemeen reden. Vanaf dat moment dacht ik maar aan één ding: blijven pushen, blijven pushen.
Ik kwam op slechts twee seconden van de winnaar over de finish en had meer dan twintig seconden voorsprong op de volgende auto in de Silver klasse. Om op het algemene podium te staan tussen fabrieksrijders die de 24 Hours of Spa hebben gewonnen, was heel bijzonder. Eerlijk gezegd voelde dit als de beste stint van mijn leven.
Dit resultaat was om verschillende redenen ongelooflijk. Van de zestiende plaats op de startgrid naar de tweede plaats rijden, is in dit kampioenschap allesbehalve normaal, zelfs niet voor een auto uit de Pro klasse. Voor zo’n resultaat moet alles en iedereen perfect samenwerken.
Voor mij persoonlijk was het ook een emotioneel moment, omdat vorig jaar een moeilijk seizoen was. Voor momenten als deze doe je al dat harde werk.
Ik ben ook ontzettend blij dat we WRT veel punten voor het algemene kampioenschap hebben kunnen bezorgen. Als je ziet hoe klein de verschillen zijn, kan dit resultaat aan het einde van het seizoen bijzonder belangrijk blijken. Ik ben er trots op dat ik daaraan kan bijdragen.
Ik wil iedereen bedanken, Nacho en alle mensen bij WRT, voor hun inzet en hun bijdrage. Ik kan hen echt niet genoeg bedanken.
In het Sprint kampioenschap hebben we nu een ruime voorsprong en mogen we stilaan beginnen denken aan het behalen van de titel in Zandvoort. Dat zou ongelooflijk zijn. Eerst wacht ons nog een Endurance Cup race op de Nürburgring. Als alles onze kant op valt, kunnen we ook die titel al één manche voor het einde veiligstellen.
Voorlopig hebben we enkele weken om uit te rusten en de batterijen op te laden voor de laatste vier wedstrijden van het seizoen. Als coureur wil je altijd met een sterk resultaat aan zo’n pauze beginnen. In Magny-Cours hadden we ons werkelijk niets beters kunnen wensen.
