Indy 500: een wedstrijd vol historie en tradities

Dit weekend wordt op de Indianapolis Motor Speedway voor de 110e keer de Indianapolis 500 verreden. Sinds de eerste editie in 1911 is de race tot een vaste traditie tijdens het Memorial Day-weekend uitgegroeid. Het is een evenement met een rijke geschiedenis en veel tradities.

Foto’s: Indycar

De eerste Indianapolis 500 werd in 1911 op de Indianapolis Motor Speedway verreden, die toen nog een ondergrond van bakstenen had. Ray Harroun schreef geschiedenis als eerste winnaar dankzij een revolutionaire innovatie voor die tijd: een achteruitkijkspiegel, waardoor hij zonder bijrijder kon racen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de race tussen 1942 en 1945 afgelast, onder meer door een zware brand en het autosportverbod. In 1945 kocht Tony Hulman het vervallen circuit en liet hij het volledig herstellen, zodat de wedstrijd een jaar later opnieuw kon plaatsvinden. In de jaren 50 en 60 groeide de Indianapolis 500 uit tot een van de meest prestigieuze races ter wereld, mede doordat de wedstrijd in die periode deel van het F1-kampioenschap uitmaakte. Ook verschillende bekende F1-rijders schreven de race op hun naam, onder wie Jim Clark en Graham Hill. Vandaag geldt de Indy 500 als het grootste eendaagse sportevenement ter wereld, met jaarlijks zo’n 350.000 toeschouwers.

Tradities

De Indy 500 kent verschillende tradities, waaronder de melk die de winnaar na afloop ontvangt. Die gewoonte ontstond in 1936, toen Louis Meyer na zijn overwinning karnemelk vroeg om weer op krachten te komen. In 1956 werd dit officieel als vaste traditie ingevoerd. In 1993 koos Emerson Fittipaldi ervoor om sinaasappelsap te drinken, als eerbetoon aan de Braziliaanse citrusindustrie. Andere vaste rituelen zijn het zingen van “Back Home Again in Indiana”, dat geldt als het officieuze volkslied van de race, en het gebed dat vlak voor de start wordt uitgesproken.

Belgen op de Brickyard

De Belgische inbreng in de geschiedenis van de Indy 500 is eerder beperkt. Théodore Pilette was in 1913 de eerste Belg die aan de start stond op de Brickyard. Hij eindigde knap vijfde met een Mercedes-Knight. In 1916 reed Josef Christiaens naar de beste Belgische prestatie ooit met een vierde plaats in het eindklassement. Didier Theys nam drie keer deel. In 1989 viel hij met motorproblemen uit, in 1990 werd hij elfde en in 1993 eindigde hij als 22ste, op zeven ronden van winnaar Emerson Fittipaldi. Éric Bachelart stond tweemaal aan de start, maar haalde in beide edities de finish niet. Ook Wim Eyckmans kende in 1999, bij zijn enige deelname, geen aankomst. De meest recente Belg op de Indianapolis Motor Speedway is Bertrand Baguette. Hij debuteerde in 2010 en reed in 2011 zelfs kort aan de leiding dankzij een alternatieve strategie, maar moest in de slotfase toch nog pitten voor brandstof.

De 110de editie van de Indy 500 start zondag om 18u45 Belgische tijd.