Deze maand is het precies 70 jaar geleden dat Paul Frère Belgische autosportgeschiedenis schreef. Op 3 juni 1956 eindigde onze landgenoot als tweede in de Grote Prijs van België op het circuit van Spa-Francorchamps. Daarmee behaalde hij het eerste Belgische F1-podium.
Foto’s: © F1
Paul Frère was een veelzijdig man. Hij studeerde in 1940 als handelsingenieur af en werd twee jaar later secretaris bij de Fédération belge de l’industrie de l’automobile et du cycle. Daarnaast was hij vijfvoudig Belgisch kampioen roeien en nam hij aan Europese kampioenschappen deel. In 1945 startte hij zijn loopbaan als journalist, die later uitgroeide tot een brede carrière in de autojournalistiek en binnen verschillende organisaties. Zijn autosportcarrière begon in 1946 als amateurmotorrijder. Twee jaar later maakte hij de overstap naar de autosport.
Succes in de Ardennen
In de F1 bleef zijn carrière relatief kort. Hij debuteerde in 1952 en reed drie races voor Écurie Belge met een HWM. In Spa reed hij zijn eerste Grand Prix en hield hij zich staande in een regenrace. Hij werd als vijfde afgevlagd en scoorde twee WK-punten. Het hoogtepunt kwam in 1956. Drie dagen voor zijn thuisrace kreeg hij de vraag van Ferrari of hij wilde rijden, en met succes. Hij finishte tweede achter zijn teamgenoot Peter Collins. Daarmee bezorgde hij België het eerste F1-podium in zijn geschiedenis. Na dat succes kwam Frère niet meer in actie in de F1. Wel bleef hij actief in de autosport en won hij in 1960 samen met Olivier Gendebien de 24 Uur van Le Mans.
Voor altijd verbonden aan Spa
Paul Frère is al jarenlang onlosmakelijk verbonden met het Circuit de Spa-Francorchamps. Nadat het oorspronkelijke circuit definitief werd gesloten, werd een van de bochten als eerbetoon tot de Curve Paul Frère omgedoopt. Ook vandaag leeft zijn nalatenschap verder. Zo wordt tijdens de 24 Uur van Spa jaarlijks de Trophée Paul Frère aan de best geklasseerde Belg uitgereikt. Dit jaar ging de onderscheiding naar Alessio Picariello.
