Na één kilometer deed er zich een elektronisch probleem voor aan de wagen van Koen Wauters en Tom De Leeuw. Een probleem dat nog tig keer terugkeerde. Op het einde van de etappe stak het probleem met de benzinedruk opnieuw de kop op. Maar ondanks alle problemen klokte het duo wel goede tussentijden. “Net daar ligt de frustratie omdat we anders makkelijk bovenaan hadden kunnen meedraaien, en wie weet …”, vloekte Koen Wauters zachtjes na de finish. Niet veel later kregen Cédric Feryn en Bjorn Burgelman een warm onthaal in het bivak. Onder het motto ‘al doende leert men’ zetten ze dagelijks stappen en amuseren ze zich.
(persbericht – foto: Alessio Corradini)
Na 70 en 106 km reed Koen Wauters aan de leiding in zijn klasse en draaide hij mee met de beste acht wagens. Tot aan de neutralisatie na 250 km bleef hij diezelfde lijn aanhouden. “En toch sta ik hier redelijk gefrustreerd”, zegt Koen Wauters. “Na exact 1 kilometer deed er zich een elektronisch probleem voor en stonden we een minuut aan de kant. Vanaf het begin ben ik vol op het gas gaan staan, maar waren er constant ‘drops’, ook waarschijnlijk het gevolg van een elektronisch probleem. Noem het een hapering van een fractie waardoor je heel even het vermogen verliest. Je trekt op, de motor valt terug. En dat eindeloos langs. Dat kost je veel tijd omdat je niet altijd voluit kan accelereren. Na 120 km, na CP1, moesten we een eerste keer stoppen met benzinedrukproblemen en stonden we 4 minuten aan de kant. Ondanks die problemen rijden we een tijdlang aan de leiding in onze klasse en zijn we na 250 km zelfs 1 min sneller dan onze Poolse vriendin Magdalena die ik hier toch als referentie neem omdat ze zoveel wedstrijden rijdt met een gelijkaardige wagen. We hebben heel hard gereden, maar die drops houden je tegen he. Behalve die drops was er nog een ander elektronisch probleem. Ik heb wel 20 keer op de hoofdschakelaar geduwd. Het gevolg was dat daardoor telkens ook de communicatie wegviel en ik Tom niet meer hoorde. Dat is misschien 50 keer gebeurd. De combinatie gebarentaal en meekijken op het roadbook is ook niet ideaal.”
Na ongeveer 300 km stak het probleem van de benzinedruk opnieuw de kop op. “We zijn dan nog een keer of vier, vijf gestopt. Je hebt geen of nauwelijks druk. Dus op pistes waar je 140 km/u kan rijden reden we 90 km/u. Je hoort dan ook dat het heel slecht is voor de motor omdat de benzine daar niet goed doorstroomt. Je vraagt je dan soms wel eens af of je de boel niet stuk aan het rijden bent. Dus als je dat allemaal optelt, dan kan ik op basis van de tussentijden niet anders concluderen dat we bovenaan hadden kunnen meedraaien en wie weet wel aanspraak maakten op de zege in de klasse. Bewijs het dan, rij het dan. Maar ja, ik kan dat niet doen als de wagen problemen heeft”, besluit Koen Wauters.
Koen Wauters reed de 11e tijd bij de wagens en is in de stand 12e. Cédric Feryn reed de 14e tijd en is in de stand eveneens 14e. Hij kreeg het op donderdag warm, in alle betekenissen van het woord. “We kregen de verwarming niet meer uitgeschakeld en moesten deels met geopende ramen rijden wat dan weer heel veel stof in de wagen met zich meebracht. Het was een mooie etappe vandaag. In het eerste deel waren er nogal wat stenen en hebben we het iets voorzichtiger aangepakt om niet lek te rijden en de banden te sparen. Het tweede deel van de etappe werd gereden op snelle pistes en daar hebben we goed kunnen doorrijden. De navigatie was bij momenten lastig. Maar als we dan al eens verkeerd reden, dan was dat nooit voor lang. We zijn altijd kunnen blijven rijden, dus dat is goed”, zegt Cédric Feryn.
Op vrijdag wordt er koers gezet naar Dakla waar zaterdag de rustdag gehouden wordt. Maar vooraleer het zover is moeten de deelnemers nog een etappe van 396 km rijden.
