Wanneer we even nadenken over de oeverloze energie die de mensen van ACP hebben gestoken in het feilloos organiseren van hun Trimard-Marathon, wel dan is het maar logisch dat we even een boeiend telefoontje plegen met Bart Vereecke, de man achter de schermen die mede alles in mekaar bokste.
(persbericht)
Bart Vereecke: “Alles is dit jaar heel goed verlopen. We kenden geen enkel probleem, noch met de deelnemers, noch met de mensen rondom het parcours en dit gedurende de 500 km-lange rit. Ook organisatorisch verliep alles vlot. De voorbereidingen verliepen zoals gepland en we dienden ook onderweg geen enkele keer iets bij te sturen. Feitelijk nogal logisch als je weet dat wij beschikken over een vast team met weliswaar heel wat losse medewerkers. Om eerlijk te zijn, wij weten ondertussen wat wij aan mekaar hebben.“
Ook de timing wat losser of strakker gehouden?
Bart Vereecke: “We startten dit jaar kort na de middag om vooral de kosten te drukken voor de verre deelnemers. Hierdoor viel de overnachting al weg en finishten we wat vroeger op dag 1. OK, dat was enkel voor de Touring klasse want de andere deelnemers kregen bij aankomst aan het hotel nog een extra roadbookje voorgeschoteld.“
Toch ook een paar minder aangename bevindingen zeker?
Bart Vereecke: “Feitelijk was iedereen, over de ganse lijn dan, zeer tevreden. Wel is het voor ons als club jammer dat er zo weinig tot geen respons is van de kampioenschapsrijders. Het is dus een kampioenschap zonder meerwaarde. Het is ook heel jammer dat er vanuit de beide federaties totaal niet aan promotie gedaan wordt. Alles zou een andere wending krijgen indien er, en waarom niet vanuit de federaties, enkele deftige prijzen voorzien zouden worden. Als je merkt dat er bij ons heel wat vrouwelijke deelnemers zijn in deze instapklasse van de autosport, dan zou wat meer steun op alle gebied welkom zijn voor alle organisatoren.“
Bedoel je dat het financieel nipt wordt in de toekomst?
Bart Vereecke: “Inderdaad, want met het dalend aantal deelnemers overal wordt het steeds moeilijker om dat allemaal te blijven organiseren.“
Geen succes dus met deelnemers beneden de taalgrens?
Bart Vereecke: “Helemaal niet. Met een groot gedeelte van ons parcours in Frankrijk blijft VASAF in deze
optiek voor mij een doodgeboren kind.“
