Op zaterdag werd bekend dat Sandro Munari op 85-jarige leeftijd overleed. Lancia’s meest iconische rallyrijder startte zijn carrière in 1964 toen hij fungeerde als copiloot van Arnaldo Cavallari in de rally van Sardinië. Al snel verscheen hij zelf achter het stuur waarbij hij zich in de kijker reed. Zijn constante resultaten leverden hem in 1966 een stoeltje op bij HF Squadra Corse, het officiële fabrieksteam van Lancia onder leiding van Cesare Fiorio. In 1967 won hij zijn eerste ‘grote’ rally, de Tour de Corse aan het stuur van een Fulvia HFR. Datzelfde jaar won hij het Italiaanse rallykampioenschap, een prestatie de hij in 1969 zou herhalen.
1972 betekende de grote doorbraak in zijn carrière. Samen met zijn trouwe co Mario Mannucci behaalde hij goud in de rally van Monte Carlo. Een geweldige prestatie waardoor Lancia op het einde van het seizoen de almachtige Renault Alpine A110 van de constructeurstitel wist af te houden. Datzelfde jaar verraste hij vriend en vijand met zijn overwinning in de Targa Florio met de Ferrari 312PB van de Scuderia. De geboorte van de Stratos HF met krachtige middenmotor, het ultieme rallywapen van Lancia, kwam als een geschenk uit de hemel voor Munari, die inmiddels de top van zijn carrière had bereikt. Het was een perfecte combinatie die driemaal, van 1975 tot en met 1977, de Monte Carlo wist te winnen en Lancia drie jaar achter elkaar de wereldtitel bij de constructeurs schonk. In 1977 won hij de FIA Cup voor piloten, de eerste wereldtitel voor rallyrijders die werd uitgereikt. De jaren daarop reed hij voor Fiat met de 131 Abarth en concentreerde zich op lange afstandsrally’s. In het midden van de jaren ’80 zette hij een einde achter zijn carrière en ging aan de slag als PR-man bij Lamborghini. Later stichtte hij de Abarth Driving School en organiseerde tal van rijderscursussen op Balocco, de gewezen testpiste van Alfa Romeo die inmiddels door Fiat werd beheerd.
(Tekst AL, foto © Lancia)
